5

petapouca

«Nosa señora da Barca

Ten o tellado de pedra;

Ben ó pudera ter d’ ouro

Miña Virxe si quixera.»

 

I.

 

Canta xente… canta xente

Por campiñas, e por veigas!

Canta pó lo mar abaixo

Ven camiño da ribeira!

Que lanchas tan ben portadas

Con aparellos de festa!

Que botes tan feituquiños,

Con tan feituquiñas velas!

Todos cargadiños veñen

De xentiña forasteira,

E de rapazas bonitas

Cura de tódalas penas.

Cantos dengues encarnados!

Cantas sintas amarelas!

Cantas cofias pranchadiñas

Dende lonxe relumbrean,

Cal si fosen neve pura,

Cal froles da primadera!

Canta maxesa nos homes,

Canta brancura nas nenas!

Y eles semellan gallardos

Pinos qu’ os montes ourean,

Y elas cogolliños novos

C’ orballo da mañan fresca.

 

As de Muros, tan finiñas,

Qu’ un coidara que se creban,

C’ aquelas caras de virxe,

C’ aqueles ollos de almendra,

C’ aqueles cabelos longos

Xuntados en longas trenzas,

C’ aqueles cores rousados,

Cal si á aurora llos puñera

Pois asi son de soaves

Com’ aurora que comenza;

Descendentes das airosas

Fillas da pagana Grecia,

Elas de negro se visten,

Delgadiñas e lixeiras,

Refaixo e mantelo negro,

Zapato e media de seda,

Negra chaqueta de raso,

Mantilla da mesma peza,

Con terciopelo adornado

Canto enriva de si levan;

Fillas de reinas parecen,

Griegas estatuas semellan,

Si á un rayo de sol poniente

Repousadas se contempran,

Ricos panos de Manila,

Brancos e cor de sireixa,

Cruzanse sobre ó seu seyo

Con pudorosa modestia;

E por antr’ eles relosen,

Como brillantes estrelas,

Aderesos e collares

De diamantes e de pelras,

Pendentes de filigrana

E pechuguiñas de cera.

 

As de Camariñas, visten

Cál rapaciñas gaiteiras,

Sayas de vivos colores

Pó lo pescozo da perna,

Lucindo ó negro zapato

Enriva de branca media.

Chambras feitas de mil rayas

Azuladas e bermellas,

Con guarniciós que lles caen

Sobr’ á rumbosa cadeira.

Para tocar ó pandeiro,

Non hay coma tales nenas,

Que son as Camariñanas,

Feitas de sal e canela.

 

As de Cé, ¡Virxe do Carme!

¡Que cariñas tan ben feitas!

Cando están coloradiñas

No ruxe ruxe da festa,

Cada mirar dos seus ollos

Fire como cen saetas,

Nin hay mans, tan ben cortadas,

Tan branquiñas e pequenas,

Com’ as qu’ amostran finxindo

Que non queren que llas vexan.

 

Son as de Laxe un-has mozas,

Vaya un-has mozas aquelas!

Solo con velas de lonxe,

Quitaselles á monteira;

Porque son vivas de xenio

Aunque son rapazas netas.

Bailadoras… n’ hay ningun-has

Que con elas se entrometan,

Pois por bailar, bailarian

No cribo d’ un-ha peneira;

Mais en tocando á que recen,

En rezar son as pirmeiras…

Dan ó mund’ ó qu’ é do mundo,

Dan á ygrexa ó qu’ é da ygrexa.

 

As de Noya, ven s’ axuntan

C’ as graciosas Rianxeiras,

Pó los redondos peïños,

Pó las cabeleiras crechas,

Pó los morenos lunares,

E pó las agudas lenguas,

Qu’ abofé qu’ en todo pican

Como si fosen pementa.

 

Veñen dempois recatadas

Anqu’ un pouquiño soberbias

Por aquelo qu’ elas saben

D’ antigüedad’ e nobresa

(Pois por acó todos somos

Tal cóma Dios nos fixera,)

As meniñas ven compostas

D’ un-ha vila quisquilleira,

Que por onde van, parece

Que van dicindo: «¡Canela!

¿Prantamos ou non prantamos

A cantas hay n’ esta terra?»

Mais si prantan ou non prantan,

Non son eu quen ó dixera,

Que fora pouca cordura,

Que fora farta llanesa.

Baste desir que xuntiñas

Todas na porta da ygrexa

Mais bonitas parecian

Qu’ un ramiño de asucenas,

Mais frescas qu’ un-ha Ieituga

Mais sabrosiñas que fresas.

Xa que fosen de Rianxo,

Que fosen de Redondela,

De Camariñas ou Laxe,

De Laxe ou de Pontareas,

Todas eran tan bonitas,

Todas tan bonitas eran,

Qu’ o de mais duras entrañas

Der’ as entrañas por elas…

Por eso se derretian,

Cal si foran de manteiga,

Diante delas os rapaces,

Os rapaciños da festa,

Os mariñeiros do mare,

Que dond’ á Virxen viñeran,

Por qu’ á Virxen os salvara

De naufragar na tormenta.

Mais si salvaron no mare,

Non se salvarán na terra;

Mariñeiros, mariñeiros,

Qu’ aqui tamen hay tormentas

Qu’ afogan corasonciños

Sin que lle vallan ofertas,

Qu’ oye á Virxe os que s’ afogan

Do mar antr’ as ondas feras,

Mas non oye os namorados,

Que d’ afogarse s’ alegran.

 

 

II.

 

Ramo de froles parece,

Muxía á das altas penas

Con tanta rosa espallada

N’ aquella branca ribeira,

Con tanto carabeliño

Que relose antr’ as areas,

Con tanta xente que corre

Que corr’ e se sarandea

O son das gaitas que tocan

E das bombas que reventan,

Uns que venden limoada

Outros augua que refresca,

Aqueles dulce resolio

Con rosquilliñas d’ almendra,

Os de mais alá sandías

Con sabrosas sirigüelas,

Mentras tanto qu’ algun cego

O son d’ alegre pandeira,

Toc’ un carto de guitarra

Para que bailen as nenas.

Bendita á Virxe da Barca,

Bendita por sempre sea!

Miña Virxe milagrosa,

En quen tantos se recrean!

Todos van por visitala,

Todos ali van por vela

Na sua barca dourada,

Na sua barca pequena,

Dond’ estan dous anxeliños,

Dous anxeliños que reman.

Ali chegou milagrosa

Nun-ha embarcaçon de pedra,

Ali por que Dios ó quixo

Sempre adoradores teña.

A pedra vala que vala,

Sirvelle de centinela,

E mentras dormen os homes,

El’ adoraçon lle presta

Con aquel son campanudo

Qu’ escoitar lonxe se deixa,

E á quen ó mar con bramidos

Umildosos lIé contesta.

Cando as campanas repican

E a musica retumbea,

Cal nun céo, pó las naves

Da recollidiña ygrexa,

Cand’ os foguetes estalan

Nos aires, e voces frescas

Pó lo espaço, c’ as gaitiñas

E c’ os tambores se mescran,

Estonces á pedra vala

Tan alegr’ e tan contenta

Qu’ an qu’ un cento de presoas

Brinca e salta enrriva dela,

Coma si fose mociña,

Mais que un-ha pruma lixeira,

Alegre com’ un-has pascuas

Salta e rebrinca con elas.

Choven estonces ofertas,

Que lle traen os romeiros

En feitiñas carabelas,

Diante da Virxe bendita,

Os pés da sagrada Reina,

E por eso alí lle cantan

Cando se despiden d’ ela:

«Nosa señora da Barca

Ten ó tellado de pedra;

Ben ó pudera ter d’ ouro

Miña Virxe si quixera.”

 

License

Cantares Gallegos Copyright © by petapouca. All Rights Reserved.

Feedback/Errata

Deixe uma resposta

O seu endereço de email não será publicado.